maca bitkisi

2 Temmuz 2015 Perşembe

replika telefon İle Metafizik88

 replika telefon


replika telefon İle Metafizik88 yine sizler icin replika telefon diyorki semiM (Gcfiet,, Efitıvick., II, 2, S04, 541) ve H. Heinze’yc {Knıokr.. U) bk/]. Robin dc bu görüşü paylaşmaya ve M'yi "belki tümü Aristoteles'in elinden <;ık-m imiş olan farklı kısımlardan meydana gelen” bir eser olarak goz Önüne almaya doğru gitmektedir {Lt Th. pLuotı. des Id^cs, s. 200, not 211-1 ve s. 441, not 35MV). Biz ise tersine, Jaeger’le birlikte {Aristoteles 181-199, 212-215) her iki kitabın da, gerek içerik, gerekse üslûp bakımından Sragira’lının damgasını taşımalarından dolayı, Aristoteles’e aidiyetlerinin kesin olduğuna inanıyoruz. İbn Rüşt ile St. Thomas ın onları şerh etmiş olmamalarından, bu konudaki duygularına ilişkin herhangi bir sonuç çıkarmamak gerekir; çünkü Ibni Rüşt sık sık onlar ı arıfta bulunur; St. Thomas ise onları ancak geç bir tarihte tanımıştır. -AR ile MN ve MN ile diğer kitaplar arasında kronolojik bir ilişki kurmak imkânsız değilse bile güçtür. Uebersveg {Gruftdriss, 19, 231) ve Zeller’e {Phil. d, Gr., II, 23, 80, 2) göre A ve B kesin olarak MN’den öncedirler. Bonitz (26), MN’nin Met(ifızik'\n geri kalan kısmından ve özellikle l’dan önce olduğunu düşünmektedir. MN’nin Lykeion’un öğrencileri tarafından Aristoteles’in frag-menrlerinden yapılmış bir derleme (compilation) olduğunu düşünen Fr. Mic-helis (de Ar. PLıtonis in idenrmrı doctritm adversario cmmtıaıtatio eri tim, Brauns-berg, 1864), polemiğin büründüğü daha şiddetli biçimden dolayı onların A’dan daha eski bir döneme ait olduklarına inanmaktadır. Bu konuda bir karar vermemekle birlikte Robin (Ln Th. platon., s. 200-210, not 211-11) M ve N’nın A, 9’dan önceye ait olan fragmentler içerdiğini düşünmektedir. Jaeger’in çalışmaları bu konııs'iı kesin bir çözüme kavuşturmuş görünmemektedir. Jaeger, MN’nin kaleme alınışının A’nın yazımı için bir tarafa bırakıldığın ve bu iki kitabın, AB’den daha yakın bir tarihe ait olduklarını düşünmektedir. Ancak MN’nin farklı kısımlarının tümünün aynı döneme ait olmadıkları şüphesizdir. Belki, 4. bölüm 1091 a 32’de çoğul birinci şahsın yeniden kendisini göstermesinden dolayı M, Akademi dönemine kadar girmektedir. Bu durumda M, 9, 1086 a 21’den N'nin sonuna kadar uzanan ve belli bir nokraya kadar geri kalan kısımdan bağımsız bir incelemeyi teşkil eden pasaj, M’nin birinci kısmından (1, 1076 a 8’den 9, 1086 a 18’e kadar) daha eski olmaktadır. Böylece karşımızda İdealar öğretisinin iki ayrı tartışması bulunmaktadır. Metinlerin tiriz bir eleştirisi üzerine dayanan ve bizim burada sadece özetlemekle yetindiğimiz Jaeger rara-hndan geniş bir biçimde geliştirilmiş olan bu görüşlerde büyük bir zihni yeniden kurma payı vardır. Bize göre M N kitaplarının, mantıksal ve kronolojik olarak, gerçekten de Mctaftzile \x\ sonunda kendilerine tahsis edilmiş olan yeri işgal ettiklerini söyleyen geleneksel görüşü reddetmemize imkân veren hiçbir kesin
1)Mrtdftzik. hasır bir ders notları derlemesinden ibaret değildir.
2)O. ister Anstoteles m kendisi, ister öğrencileri, isterse yayıncıları dan suni olarak bir araya getirilmiş bağımsız bir kitaplar topluluğundan ret değildir ve bizim kanaatimize göre, eski ve yeni bazı yazarların yapnğj çoğul hakle Mrtafrz/klrr deyimini kullanmak bir hatadır. Tüm eserde hu^^ süren birlik, şifahi olarak verilen ve notları öğrenciler tarafından rurulmu^^y^ tarafından gözden geçirilmiş olması mümkün olan bir dersin özgür ve canlı^ hğıdir. Bu girişin başında zikrettiğimiz, Jaeger'in çalışmaları hakkmdaki edici eleştirisinde A. Mansion’un iyi bir biçimde gösterdiği gibi.
ra/ atıflardan meydana gelen çok veya az gevşek bağlarla bazı sorunları kerıdj, lerinde gruplandıran ve düzeltme, gereksiz tekrar ve tutarsızlıklardan korun% olmayan bir “pragmateiabir “methodos' tur. Çünkü onun tüm hayan bovu? ca Aristoteles’in trzgahı üzerinde kalmış olması ve uzun zaman zannedildiğipj s,ıdece filozofun Khalkhis e kaçışı ve ölümünden hemen önce gelen Atinadai son kalışı esnasında kaleme alınmış olmaması muhtemeldir. Böylece yazar,öj rctımi birçok yol boyunca devam eden ve dinleyicisinin ilgi ve isteği iizerift aynı konulara tekrar dönmek, onları diğer çalışmalarından aldığı unsurU açıklığa kavuşturmak {Metafizik sık sık Mantık ve Fizik'\e: ilgili eserlere atıh. bulunur) ve dersi esnasında, sürekli olarak gelişme halinde olan bir düşüncem talep ettiği derinleştirme ve mükemmelleştirmelere girişmekten çekinmeyen tı hoca olarak, aynı sorunları birçok defa yeniden gözden geçirmek ve bazı çözüne leri değiştirerek yeniden ele almak imkânım bulmuştur. Bu durıımcia 1086. 20’ye kadar BFEZHOIM'nin kaleme almışının, Lykeion’ım açılışından ve W ve E, 1 de ancak teşebbüs edilmiş olan madde-dışı tözlerin incelenmesindenö^ çeki doneme ait olduğunu söyleyen Jaeger’in varsayımı çok zayıf görünmekfc dir. Aristoteles’in zihninde köklü bir doğrultu değişikliğinden - buna göreAm roteles, bundan böyle, ilk hareketsiz hareket ettiricilerin çokluğuna ilişkin evn minin en son aşamasını ifade eden A nın 8. bölümündeki kozmolojik açıklama sına ulaşmak üzere kendisinin ve okulunun faaliyetlerini salt pozitif bilim anı^ rırmalanna hasretmiştir — bahsetmek de doğru değildir. Mansion, haklı olarak bu evrime karşı çıkmıştır ; O, Aristoteles'in sadece son yıllarında değil, tüm lu yan boyunca doğa bilimlerinin ortaya koyduğu sorunlarla ilgilendiğinden emin dir. — Sonuç olarak dış koşul ve durumlara bağlı olan bu kayıtlar altında, zık'\n birliğinden bahsetmek meşrııdur. Onda şurasına burasına aslında mevcı^ olmayan parçaların sokuşturulmuş olması veya şüpheli varyantların var olnıol muhtemeldir. Ancak eserin bütünü, bundan dolayı değişmemektedir ve on(| Sragira'lı filozofun düşüncesi, doğru bir biçimde ifade e^^ ^ijy^niaktadır. J Ulaştığımız sonuçları şöylece özetleyebiliriz:
Eserin ana kısmını ABEEZH0 teşkil ermekredi..
replika telefon sundular....



replika :: replika replika telefon :: replika telefon replika telefonlar :: replika telefonlar kore malı telefonlar :: kore malı telefonlar

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder